donderdag 5 maart 2015

Unboxing Team Confetti Feelgood Box #2: Magic

Vorige week, toen ik geveld was door de Sonic Deathflu™ en mezelf uiteraard héél zielig voelde, verscheen de Team Confetti Feelgood Box die ik enkele weken daarvoor besteld had in mijn brievenbus. En aangezien ik dan wel al 100 jaar blog, maar nog nooit een échte unboxing gedaan heb, volgt hier, jawel, een unboxing! Let op: deze post bevat een zelfs voor mijn doen extreem hoog gehalte aan uitroeptekens!

Laten we beginnen met de doos zelf:


Een print! Een strikje! Een "Open me" sticker! En een groot gePicMonkey'd hart over mijn IRL naam en adres, because (de illusie van) praaivussie.

Na opening zag ik dit:


Uiterst netjes ingepakt (mijn neurotische ziel zei: "Yay!") met een kaartje er bovenop!

Heel voorzichtig maakte ik de sticker los:


Spulllies!!!


Een konijnensnoepje!


Toverballen en een setje rietjes!

Een leutig envelopje gemaakt van papier met glitter:


waar een houten lasercut konijnenbroche in zat!

Een zakje dat DIY zegt, kán alleen maar leutigheid bevatten:


Nou, dat bleek te kloppen, want het is een DIY slinger guirlande!

Toen was er nog een zacht verend zakje over:


OMFG!!! EEN TAS MET EEN EENHOORN DIE "I'M AWESOME" ZEGT!!eleventy1!

De Levensvreugd die deze box hier in Huize LogPoes gebracht heeft, was zelfs door de Sonic Deathflu™ en naderende deadlines niet te temperen. Vandaar dat ik er post-Deathflu en post-deadline toch even een post aan wilde wijden. Voor wie nu denkt "IK WIL/MOET ZO'N BOX!!!": deze specifieke box is niet meer verkrijgbaar, maar hoogst binnenkort is de volgende box (ze zijn allemaal limited edition) te bestellen. Houd daarvoor het Team Confetti blog in de gaten. Wat sowieso een aanrader is, want kriejeetiv en yay en wekelijks een poezenbonus, dus wat wilt u nog meer?

Edit: Oh, en aangezien ik begrepen heb dat in grote delen van blogland niets meer voor niets schijnt te gaan even voor Le Zekerheid: deze post is op geen enkele wijze gesponsord. Zelf gekocht, zelf betaald, zelf enthousiast geworden. :-D

woensdag 18 februari 2015

Een mirakel!

Iedereen die langer dan 3 seconden op het internet vertoeft, weet dat anonieme comments, en dan met name anonieme comments op blogposts van 100.000 jaar geleden (vooral "Poezen bij de dokter" uit 2011 is om mij onduidelijke reden favoriet), zonder uitzondering spam zijn.

Gisteravond echter voltrok zich een waar mirakel: een anoniem comment geplaatst op deze blogpost over De Bluffers uit 2005(!!!) bleek niet alleen Geen Spam, maar zowaar Nuttige Informatie te bevatten!

*hijgt wat uit en neemt een hijs Ventolin*

Nu we het mysterie van Het Alles Willen Hebben toch voor een groot/groter deel opgelost hebben, gooi ik de themesong er nog maar een keertje in. Zingt u mee?

donderdag 12 februari 2015

Blogjubileum




Toen ik vanochtend rond 6 uur slapeloos in bed lag te piekeren over mijn bachelorthesisresearchproposal (galgje!), realiseerde ik me dat ik exact 12 ½ jaar geleden ook op dezelfde tijd wakker lag. De reden daarvan was overigens stukken minder prettig dan een bachelorthesisresearchproposal; ik had nogal last van het Talking Heads-gevoel, u weet wel: “Road to Nowhere en “How did I get here?” Nadenkend over het leven in het algemeen en mijn existens in het bijzonder en niet tot bijster nuttige conclusies komend, besloot ik toen maar een weblog te starten. Like you do. Dat was het begin van LogPoes.

Of ik toen verwacht had dat ik 12 ½ jaar later nog steeds met enige regelmaat hier zou posten? Nee, natuurlijk niet, want dan had ik wel een minder stupide naam dan LogPoes bedacht. Op dat moment echter vond ik het het tóppunt van briljantie. Aangewakkerd door de vraag “Waarom wil jij een log, Poes?” kwam ik van log – boek op log – poes, een observerende katachtige die wat ze waarneemt logt. Vond ik wel passend. Noot aan iedereen, inclusief mezelf: het is misschien wel een plan om geniale blognamen die je na nul uur slaap om 6 uur ’s ochtends bedenkt, een dagje te laten rusten, want voor je het weet zit je er meer dan een decennium later nog steeds aan vast. Hashtag protip.

Behalve een malle bijnaam, heeft bloggen me nog meer leutigheid opgeleverd: een select gezelschap trouwe lezers *high five*. Vaardigheid in vlot schrijven in het algemeen en vlot schrijven over eigenlijk helemaal nâks in het bijzonder, want hoewel het allemaal nog steeds veel moeitelozer lijkt dan het is, ben ik in ieder geval niet meer die woordneuzelaar die 3 weken over één zin doet. Ook de kracht van het hebben van 12 ½ jaar archief over (een deel van) je leven mag niet onderschat worden: de eerstvolgende keer dat iemand ooit nog beweert dat ik geen doorzettingsvermogen heb, print ik de hele zooi uit en pats ik die persoon vervolgens met die hele stapel voor de bakkes. *pats*

Rest mij nog al mijn trouwe lezers (en luisteraars deze keer!) te bedanken voor hun niet aflatende lees- en luistervaardigheid (“Bedankt!”) en mij vervolgens langzaam doch beslist in de richting van mijn nest te dirigeren. *schuifelt richting nest*