woensdag 22 april 2015

Binnenbanjeren (deel 1)

Ik zal het u maar eerlijk zeggen: wat andere mensen uitspoken interesseert mij eigenlijk niet zoveel. Dat klinkt onaardiger dan ik het bedoel. Het kan mij namelijk totaal niet schelen wat Random Pietje doet, zelfs niet als dat “raar” is in de ogen van de maatschappij, zolang als ik er geen last van heb. Let wel, ik heb het dan niet over gevaarlijk en/of crimineel gedrag, maar over malle hobby’s of een niet-standaard levensinvulling. Echt, leven en laten leven, ook als ik er niets van begrijp. Wat andere mensen doen interesseert me slechts als ik de andere persoon mag, of als ik enorm veel last van iemand heb: ik wil dan graag weten waarom die persoon zo doet, zodat ik ervoor kan zorgen dat hij/zij/anders: [vul in] daar heel snel mee ophoudt.

Egocentrisch? Absoluut. Zoals ik al eerder geschreven heb: het leven is kort en ik heb genoeg te doen. Hell, ik krijg het al nauwelijks voor elkaar om op de hoogte te blijven van wat er zich in mijn eigen existens afspeelt, dus ik besteed geen tijd aan de nukken en grillen van volslagen wildvreemden die mij niet lastig vallen. Zo ben ik dan ook niet bijster geïnteresseerd om na 20+ jaar te horen wat Henkie, waar ik toevallig één jaar een klaslokaal mee gedeeld heb en nooit een woord mee gewisseld heb, met zijn leven doet. Uiteraard hoop ik dat het allemaal goed gaat en dat Henkie gelukkig is met zijn leven en vind ik het on a human level verdrietig als dat niet zo is, maar dat vind ik van een volslagen onbekende die onder een brug slaapt ook.

Als je vroeger (oma spreekt) verhuisde, van school wisselde of een andere baan kreeg, dan hield je misschien met een paar mensen contact en daar bleef het dan bij. De meeste mensen verloor je uit het oog: niet omdat je een gruwelijke hekel aan ze had, maar omdat je levens veranderden. Iedereen ging verder met zijn of haar leven en als je elkaar toevallig tegenkwam was dat leuk en zo niet, dan niet.

Door het internet in het algemeen en social media in het bijzonder, is er nu een situatie ontstaan waarbij mensen eeuwig in elkaars kringen blijven rondhangen, zelfs als ze elkaar al lang meer dan ontgroeid zijn. Het contact houdt nooit meer op natuurlijke wijze op; ontvolgen staat gelijk aan ontvrienden en dus aan bakkelei. Terwijl er vaak, zoals in het geval van vage klasgenoten, überhaupt nooit een vriendschap is geweest. Het is het virtuele equivalent van die uit een soort misplaatste nostalgie aangehouden contacten die slechts bestaan uit elkaar jaarlijks een kerstkaart sturen, maar dan op dagelijkse basis. Dit, gecombineerd met de vaak toch wel hoge mate van emotionele incontinentie die veel mensen via het internet tentoonspreiden, zorgt ervoor dat sommige mensen nu meer weten van vage bekenden uit het verleden waar ze eigenlijk geen daadwerkelijk contact mee hebben, dan ze pakweg 15 jaar geleden van hun allerbeste vrienden wisten. Dat vind ik raar.

Daarom zit ik ook niet op Schoolbank, niet op Facebook en tot voor kort niet onder mijn eigen naam op het internet. In verband met ~de kurrieruh~ is er aan dat tijdperk helaas een einde gekomen, en binnen twee weken begon het gezeik al.

Deel 2 volgt volgende week woensdag, 29 april.

woensdag 15 april 2015

Neue Schuhe

In het kader van "Ik ben een echte volwassene", besloot ik me dit jaar eens níet door het begin van de lente te laten verrassen. In het verleden is het namelijk met enige regelmaat voorgekomen dat het plots zomer was en ik op winterschoenen rondbanjerde omdat ik óf geen zomerschoenen meer had, óf ze niet kon vinden.

Aangezien mijn vorige All Stars (NL)/Chucks (USA) een heus gat in het midden hadden dat zelfs met tape niet meer te fixen viel, besloot ik op zoek te gaan naar een nieuw paar. Ik aasde enorm op de "Customise ze zelf!"-versie op de US website en, nou ja, u voelt hem al wel, toch?

TADAAA!!!


Hoe cool zijn deze schoenen? 

En als u dacht dat dit op een afstandje al bril-jante schoenen waren, hier zijn ze van dichtbij:


Yup, niet alleen hebben ze een leutig patroontje, maar ik heb er ook gewoon keihard "LP" in knalroze cursief op laten borduren. Gewoon, omdat het kan. Hashtag yolo, inderdaad. Als niet tegen extreem weer kunner hoop ik nu op een zonnige, doch milde zomer, zodat ik ze vaak meestal kan dragen.

woensdag 8 april 2015

Taalverschrikkingen (fictie!)

In de afgelopen jaren heb ik een document getiteld “Taalverschrikkingen” bijgehouden, waarin ik woorden, uitdrukkingen en losse zinnen noteerde waar ik de gruwels van kreeg. In plaats van u een zure mekkerlijst voor te schotelen én om mijn kriejeetiv raaijtink wat te oefenen, heb ik die 6 bladzijden ellende verbouwd tot een verhaal - de helft van een telefoongesprek. En Bee: dit verhaal is 100% fictief en niet op een bestaand iemand, levend noch dood, gebaseerd. Veel lees en/of griezelplezier!

“...Kindlief twee heeft nogal last van een laag zelfbeeld dus het is zo fijn dat hij nu wat hoge punten gehaald heeft. Daarom zijn wij gaan uiteten met hem. Kon ik meteen manlief mijn nieuwe lokken laten zien, echt, ik ben zo blij met mijn haartjes. Zo’n avondje gaan uiteten kost wat centjes, maar ja, je kunt een kind van 12 niet meer belonen met een rijstewafel. Ach, en je moet ook gewoon lekker genieten, binnenkort lekker manlief verwennen met een weekendje weg, je weet wel, saunaatje, gaan uiteten, bioscoopje pakken, fijn uitwaaien op het strand, lekker cultuur snuiven! Nee, het gaat nu weer helemaal goed tussen ons, maar het was wel vechten hoor, echt knokken, zeker toen ik terug weer ging werken. Hij dacht dat ik met een collegaatje liep te scharrelen. Soms is manlief wel een beetje een mannetje, je moet ze echt opvoeden he, als vrouw. Maar ja, daar ben je zelf bij en als je nou slim bent, behandel je al je kinderen hetzelfde, hihi…

…Echt, ik heb zo’n druk leventje, ik ben nu eigen gemaakte soep aan het koken want straks komt de kameraad van manlief eten. Nee, die zit niet in het leger, hoezo? Het recept stond op de blog, ik had het nog nooit eerder op. Sowieso heerlijk herkenbaar die blog, echt genieten. Vorige week heb ik er ook een recept van gekookt. Het was de gezondere keuze, een heerlijk slank recept met een vleesje en groentjes, tjokvol vitamientjes, echt een heerlijk maaltje, lekker smikkelen en smullen was dat. Normaal gesproken eten we een eenvoudige prak, dus we namen allemaal een extra portie. Echt, we aten onze buikjes rond. Jammie jammie…

…Daarna heb ik nog even lekker fijn gezondigd met een handje kaas uit het vuistje en toastjes met zo’n smeerseltje. Dat was nog best lastig om die geplette kaas met mijn tong tussen mijn vingers vandaan te krijgen. Nou ja, morgenavond weer lekker sporten, daar krijg ik altijd zo’n energie van…

…Kindlief één zit al in z’n más-tur. Nee, dat is geen boot. Dat wordt later echt een creatief. Hij zoekt nog wel een nieuwe kamer om voor te wonen. Nee, helaas kan hij niet thuis blijven wonen. Echt, ik vind het zonde-geld. Dat zei ik nog tegen kindlief, ik zei dat ik het jammer geld vind. Echt, ze vragen daar de hoofdprijs, je betaalt echt de jackpot voor zo’n kamer…

…We hebben sinds kort ook een nieuwe anti-allergische kat, die neem ik elke dag even kort af met een klamvochtig doekje. Ik zeg nog zo tegen kindlief twee: Niet met de kat kroelen! Stop je neus niet in de kat! Waarop kindlief zei, terwijl hij een astma aanval kreeg: “Waar hebben we anders een kat voor? Bovendien, zeg jij niet altijd dat je beter spijt kunt hebben van iets wat je wel gedaan hebt, dan van iets dat je niet gedaan hebt?”Jaaa, het is zo’n lekker ventje, hij blijft altijd zo lekker zichzelf…

…Ik las deze week nog een artikel over Dòf doesjdzjel en die over die PAR-fum van Lan-kom, je weet wel, Tres-waar. Dat is zo’n fijn luchtje. Beter ga je voor het kopen van die foo-siel mascara naar de ICI Paris. Met slechts een likje van die mascara zie je er dan toppie joppie uit…

…Ik pak steeds mijn nieuwe FAA-voriete fun-deesjun, Steij Maad heet hij. Ja, van die RIE-fjoe. En die blus van Kwerlijn. Echt, ik hou ervan. Die lip-lakeej van Puhppaah is ook echt mijn lievelings, net als dat zalfje van de Lus…

…Ik heb voor een paar weken terug ook een nieuwe swieter in maat lats gehaald, zo eentje met een biejeeeej-bandje. Jaahaa, ik ben goed geslaagd. Daarna heb ik bij de Vero Moda booties gekocht en toen een pannini besteld bij die Italiaan. Vroeg hij hoeveel broodjes ik dan wilde, die snapte ik niet. Wat gek is, want hij sprak best goed Nederlands voor een buitenlander…

…Klopt, mijn email is MeisjeMiepje1968. Ja, dat is mijn geboortejaar. Zo, en dan ga ik zo lekker op de bank met een dekentje voor de tv lekker tegen mijn mannetje aankruipen. Doegie!!!"